X
تبلیغات
رایتل
حبیب پیمان
این وبلاگ منعکس کننده نظرات و دیدگاه های شخص صاحب وبلاگ می باشد!

اشعار منتشر شده

صیاد زاده

برخود خندیدن

در آرزوی بهشت

بگوی مگوی

دارالعلوم

سکوتِ در پی دیوار

قره قول پشمی و نادیا انجمن

آدمیزاد

حور و غلمان

طنز کیسه مال

برو گم شو

نعلین ساز

جنگ سم و دم

دختر جاغوری ام

اگر معشوقه موتر بود

کارما ـ پناهنده گان

چت روم


وبلاگستان

وبلاگ دوستان به حساب درجن


لینک های استثنایی

اتحادیه هزاره های دنمارک

معــــــصومــه پیمان

پـــروژه ون بای ون

وبـــلاگ میچد

سخن معرفت

از سرخبیدک

باچه آزره

میناه گل

زیــــنب

دولت هزاره


آرشیف
پنج‌شنبه 29 دی‌ماه سال 1384
خندیدن

خندیدن یک چیز طبیعی است. خنده گاهی خواسته و گاهی نخواسته صورت می گیرد. انسان در زمان های مختلف و به اشکال متفاوت می خندد. خندیدن گاهی شیرین است و گاهی هم تلخ. خندیدن گاهی محبت آمیز است، گاهی نفرت برانگیز، گاهی تحقیر آمیز و گاهی هم هیچ مفهومی خاصی ندارد. صفحه روی انسان در واقع یک پرده ای است، مانند صفحه کامپیوتر، که وضعیت درونی انسان را می نمایاند و اینکه شخص چه فکر می کند و در چه وضعیت قرار دارد را، به بیننده می رساند. خنده هرچند خودش را در چهره ظاهر می سازد، اما در حقیقت چیزیست که از قلب و مغز تولید شده و در چهره شکل می گیرد.

بهر صورت خنده هرچه هست، چیزی خوبی است در صورتیکه به آن رنگ و روغن داده نشود و بصورت طبیعی خندیده شود. اینجا به خندیدن یک آواره نظر اندازید و ببینید که این از کدام نوع خنده است...

برخود خندیدن

دیشب زخواب جستم یک خوب خنده کردم
بر خود و شیشه های مشروب خنده کردم

زن خاک شهر غربت روبید و من ز مستی
بر شرشر صدای جاروب خنده کردم

در محفل زلیخا یوسف چو تکیه زد من
بر قطره قطره اشک یعقوب خنده کردم

خفاش شب چو برداشت با چنگ روسری را
بر اشک دختران محجوب خنده کردم

اکتوبر ۲۰۰۵ سویدن

تفریح: یک آهنگ تصویری از شاد روان سرور سرخوش

 

 


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
تعداد بازدیدکنندگان : 277245


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها